Narin TENEKECİ

 info@asagidikmenkoyu.com

Aynaya baktığınızda özlem duyduğunuz, sevdiklerinizin birer parçalarını kendinizde gördünüz mü hiç, ben gördüm. Her aynaya baktığımda onları görüyorum, çok uzakta olan yakınlarımı baktığım aynada görüyorum ve kendimi çok seviyorum. Birinin yanağını, birinin gözlerini ve diğerinin bakışını görüyorum ve onlara olan özlemim bir nebze de olsa geçiyor. Aynadaki bakışların asık suratlı ve üzgün olmasını istemiyorum. O surat “içimde yılların yorgunluğu var” dememeli. Bana yakışacak bir surat olmalı. Hüznü ve mutsuzluğu anlatmamalı. Oldum olası sevmem hüznü. 

Her sabah kalktığınızda aynaya bakıp hiç kendinize hafif gülümseyerek günaydın dediniz mi? deneyin bir şey kaybetmezsiniz. Aynadaki yansıma eminim istediğiniz güzelliktedir. Hüznü anlatan aynalar da vardır. Her ne kadar aynalara karşı rol yapsanız, iyi görünmeye çalışsanız da, hiçbir şey belli etmeden gülümseyerek baksanız bile aynalar ruhunuzu okur, inanın “ aynalar yalan söylemez” içinizi kalbinizi okur onlar. Hüzünle mutluluğu ayırt edecek kadar güzeldir aynalar. Aynadaki yansımayı dikkate alın, sizi uzaklara, çok uzaklara götürür gidin şöyle bir dolaşın ve geri gelin inanın çok rahatlayacaksınız. Daha doğrusu siz kendinizi o gün nasıl görmek istiyorsanız, aynalar sizi o şekilde gösterir. Aynalara sakın küsmeyin. Gün gelir görmek istediğinizden daha farklı görünürsünüz.

Bu bedenin ve bu suratın sağlıklı ve mutlu olması için ilk başta kendinizi sevmeli ve kendinizle barışık olmalısınız. Kendinizle birlikte aynadan yansıyan sevdiklerinizin de sağlığını düşünmek zorundasınız, her defasında aynadan yansıyan mutluluklar ve güzellikler için aman Allah’ım bugün ne güzel bir gün içim huzurla dolu, en azından bugün “sevdiklerim için bir şeyler yapabildim” demelisiniz. Evet ben bugün çok güzel şeyler yaptım demeli, onların sevinmesi ve gülümsemeleri için elinizden geleni yapmak zorundasınız.

Onları yani çok sevdiğim yakınlarımı sürekli görmek istediğimde aynaya bakmak inanın beni çok mutlu ediyor. İçe çökmüş gözkapaklarım başta olmak üzere yüzümdeki her çizginin bende birer hatırası vardır. Ne mutlu bana ki onlarla yaşıyorum. Onlar o bedende o suratta yaşamalılar, onlardır beni ayakta tutan, belki çok uzaktalar ama bir şekilde benimle birlikteler, bedenimde ruhumda her yerimdeler. Aldığım nefeste, içtiğim suda, yediğim lokmada onlar, hep onlar vardı, varlar ve hep var olacaklar. Her gün baktığım aynadalar onlar.  Her gece yastığa başımı koymadan önce onlara dualarımla veda ediyor, öyle uyuyorum. Bir kere olsun rüyamda görmek için Allah’a dua ediyorum, Yüce Rabbimin beni duyduğu zamanlar çok oldu, o bile bana yetiyor. Keşke her gece onları görebilseydim.

Bu gece aklıma yine siz geldiniz, uyuyamadım sizi düşündüm. Saatler dakikalar geçiyor bir türlü uyuyamıyorum. Sizinle geçirdiğim o güzel günleri, unutulmayacak anları hatırladım. O günler bir daha geri gelmeyecek mi, o günleri bir daha yaşamayacak mıyız. O anları hatırladıkça uykularım kaçıyor, gözlerim dolu dolu oluyor. Uykusuzluktan göz kapaklarım yoruluyor, sadece gözyaşlarımı akıtmak için yavaş yavaş kapanıyor.

Anılar beni bu akşam da ağlattılar.

Biliyorum ki asla o günler geri gelmeyecek. Elimde olanlarla ve gözümün önünden film şeridi gibi geçen anılarla yetinmek zorundayım.

Aynalardaki yansımalar gelecekteki aydınlığınız olsun, sizi gülümsetsin, size sürekli görmek istediğiniz güzellikleri göstersin. 

Anılarınızın sizi üzecek ve hüzünlendirecek değil, hep komik olması dileğiyle.