Bu gün tuhaf bir şeyler oldu burada. Her şey çok normaldi ve ben sakindim. Aniden başım döndü, kalbim hızlı hızlı attı. Hava ısındı çok terledim. Annemin tansiyonu yükselmiş. Babamla doktora gittiler. Annem çok ağladı, babamda üzülmüştü ama belli etmemeye çalışarak anneme moral verdi. Şimdi evimizdeyiz, yatıyoruz. Annemin birkaç gün dinlenmesi ikimize de iyi gelecekmiş, doktor söyledi. Evimize çok misafir geliyor. Annem arkadaşlarına “Ölecek gibi oldum, öyle korktum ki” diyor. Herkes annemi neşelendirmek için elinden geleni yapıyor. Ölmek korkunç bir şey herhalde.. Yaklaşık bir ay sonra kimseyi tanımadığım bir yere doğru zor bir yolculuğa çıkacağım. Ne yazık ki gideceğim yerle ilgili hiç bilgim yok. Ne bir rehber, ne bir kitap var bana yol gösterecek. Gittiğim o yerde her isteğimi ağlayarak anlatmaya çalışacağım, ne zor Allahım ! Karşılaşacağım bin türlü şeyle başa çıkabilecek miyim. Hata yaptığımda biliyorum üzüleceğim ve başta annemle babam olmak üzere herkese de mahçup olacağım. Üstelik belki de bu durumlarda onlar bana öfkelenip kırılacaklar. Bunları kaldırabilecek gücüm olacak mı ? Anne, baba diyeceğim kişiler şefkatli mi davranacak bana.. yoksa küçücük yanlışlarımda bile beni dövecekler mi? Orada öğrenmem gereken o kadar çok şey var ki. Hiç bitmeyecek bir süreç bu. Yürümeyi iyi öğrenmeliyim ki hayatta sağlam adımlarla ilerleyebilmeliyim. Ardından konuşmayı çok iyi öğrenmem gerekiyor. Aksi takdirde kendimi anlatamam ve bunalımlarla yaşamak zorunda kalırım. Bilmek için çok soru sormalıyım ve doğru cevaplar almalıyım. Sağlıklı güçlü olabilmek için iyi beslenmeliyim oysa burada yemek sistemi çok güzel. Hastalara takılan serum gibi ince bir hortum takılı göbeğimde. Hiç Aksamayan bir yemek düzenim var, acıkmama gerek kalmadan doyuruyorum karnımı. O adına Dünya dedikleri yerde.. En temel ihtiyaçlarımı bile kendim karşılayacak durumda değilim. Yıllarca başkalarına bağımlı yaşamak zorunda olacağım. Ekmeğimi, verirlerse yiyebileceğim, suyumu verirlere içebileceğim. İnsanlık hali olur da bir gün unuturlarsa.. ne yaparım… Anneciğim doğmaktan korkuyorum. | 
| 
| 
))))
