Okunma Sayısı : 96

Köyümüzde üzüm bağları ve bahçelerimiz  bulunmaktadır. Bir zamanların köy tarihine imzasını atmış büyüklerimizin ömrü o bağ ve bahçelerde geçiyordu. Meşgaleleri oralardı. Komşuluklar oralarda beslenmekteydi. Bağ ve bahçe komşulukları. Seslenirdi birbirlerine lakaplarıyla hemde...

İşte bu bağların büyük bir bölümü Ilıcagözü dediğimiz mevkinin Çeyleye bakan yüzünde olup bir kısmıda çalılık mevkiinde kurulmuştu.

Bahçelere gelince Kimisi yakadibi dediğimiz alanda, kimisi çeylede, kimiside ılıcagözü mevkilerindeki elma, armut ve diğer aşlak fidanlarından oluşan bahçelerimizdi. Birde köy evlerimizin önündeki küçük bahçelerimiz mevcuttu. Bu bağ ve bahçelerimizin her birinde "GÜMELE" adı verilen bağ evleri vardı.

Şimdiler de eskilerin gidişiyle bu mekanlarda eskimeye yüz tuttu. Ne üzüm bağları işleniyor, ne elma bahçeleri budanıyor. Ne o taze açan gonca güller yetişiyor ne vişneliklere köy gençliği vişne yemeye gidiyor. Dut lar bile küstü köyün ilgisizliğine desek yalan söylemiş olmayız.

Gümeleler bir bir yıkılırken bağ ve bahçelerde viran olmak üzeredir. Tabiki bu yönlerine rağmen doğal ürünler vermeye devam ettikleri gibi Köy çoğrafyamızın birer zenginliği olarak direnmeyide sürdürmektedirler. Gezip görmek isteyenler için gümelelerden ayakta kalanlar da vardır hiç şüphesiz.

Yeni neslin bunları yaşatmaya ilgi duymaya cedlerinin mazisi hatırına şiddetle ihtiyaç olduğu bir Aşağıdikmen hakikati olarak karşımızda durmaktadır....