Giriş Formu
Site İşlemleri
Kimler Sitede
Şuanda 8 konuk çevrimiçi
Ziyaret Sayısı
Bugün79
Dün89
Hafta168
Ay533
Tümü37770

jbc vcounter
Anketler
Bu yıl ki yaz tatilin de Köyümüze gidecekmisiniz?
 
Günün Sözü
Çalışanlar kötülük düşünmeye vakit bulamazlar; tenbeller ise kendilerini kötülükten kurtaramazlar.
Hz. Ali -
Anasayfa Kanaat Önderleri

Ayakkabılar


Okunma Sayısı : 316


 

 Nüvit KARAOĞLU 

 info@asagidikmenkoyu.com


 Ayrılığın mutlusu olmaz;  ben mutlu ayrılık görmedim. Küçük ayrılıklarda da hüzün vardır.  Büyük ayrılığın parçası olduğu için. Küçük bir kızken  en yakın arkadaşımı hatırlıyorum, mavi gözlü sarı saçlı Reşit nerdesin şimdilerde; artık büyüdün de çocuklarını mı büyütüyorsun ? 

 Hayat tekrarları yaşamaktan ibaret olmasa daha mı güzel olurdu,  yoksa tekrarları farklı yaşamak mı güzel olan.  

  Evlerimiz çok yakın,  pencerelerimiz  karşılıklıydı, camdan cama konuşurduk.  Bazen ailece yüklenirdik cama hepimiz konuşalım  eksik kalan olmasın. Camdan cama konuşmak yetmezdi sen ağlardın “Bize  geel!”diye,  ben ağlardım “Gideliimm!” diye. Ağlamayalı çok oldu. Kimse kimse için ağlamıyor, artık.

Özleyen yok,  gitmek için can atan yok, gelse diye bekleyen yook. Bir gün yine size gelmiştik de artık kaç saat durduk bilmem. Annelerimiz içeride  sohbet ederken biz seninle bahçeye açılan o futbol sahasına benzeyen geniş  salonda oyun oynuyorduk oyna, oyna, oyna bitmezdi.  Soğuk havalarda biz üşümeyelim diye salona mangal koyarlardı. Hem annelerimiz rahat eder hem biz. Onlar bizim gürültümüzden uzak olurlardı biz onların azarlarından. Sınırsız özgürlükle oyunlarımızın tadını çıkartırdık.

O gün çok geç olmuş, benim gideceğimi sezinleyen maviş gözlü küçük erkek arkadaşım ben gideceğim diye ne çok üzülmüştü. Minik yüreği gitmeme engel olmak için elinden geleni yaptırmış ona.

Kalktık kapıya gelmiş, üstümüzü giyinmiştik ki ben ayakkabılarımı bulamamıştım.

 –Anne ayakkabılarım nerde? Etrafa bakınıp duruyorum. Herkes arıyor kapıda ayakkabılarımı, bir sen aramıyorsun.

O da  neeee !  

Mangalda iki ayakkabı gözlerim faltaşı gibi açılmış.

-Anne ayakkabılarıma baaaaak! Elimle mangalı gösteriyorum. Herkes önce mangala sonra Reşit’e çevirdi gözlerini. Reşit ağlıyor; gitmeesiiiiiiin! 

Niye bakmıştık ki sana öyle?

Suçlu muydun sen?

Ben artık kimse için ağlamıyorum. Özleyen yok,  gitmek için can atan yok, “Gelse!” diye bekleyen yok…

Sen başka ayakkabılar yaktın mı  bilmem ama, senden sonra  benim ayakkabılarımı yakan olmadı hiç.  


Yorumlar
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir!

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

Son Güncelleme (Perşembe, 10 Haziran 2010 19:09)

 


Yazarın Diğer Yazılarını Görmek İçin Tıklayınız...

Duyurular
Köyden Manzaralar
Haberler